Uchwałą Rady Naukowej Wydziału Lekarskiego łódzkiej Wojskowej Akademii Medycznej w dniu 11 czerwca 1963 Witold Friedensberg uzyskał stopień doktora medycyny na podstawie pracy "Urazy lotników powstające podczas katapultowania", której promotorem był prof. Tadeusz Butkiewicz. W 1964 uzyskał II stopień specjalizacji, a w grudniu 1965 etat adiunkta Kliniki Chirurgicznej WIML. W latach 1972–1973 odbył staż w Instytucie Chirurgii Akademii Medycznej w Warszawie pod kierunkiem prof. Jana Nielubowicza, a następnie został Głównym Chirurgiem Wojsk Lotniczych i pełnił obowiązki kierownika Kliniki Chirurgicznej WIML, trzy lata później objął etat kierownika i pełnił tę funkcję do 1991. Zainicjował powstanie w 1975 Ośrodka Diagnostyki Choroby Wibracyjnej, który zorganizowano przy Klinice Chirurgii WIML. W 1976 rozpoczął współpracę z Instytutem Ekologii Polskiej Akademii Nauk, która polegała na przeprowadzaniu badań uczestników wypraw polarnych i zapewnianiu opieki medycznej tych wypraw. 25 kwietnia 1978 w uznaniu dorobku zawodowego i po przedstawieniu rozprawy "Zmiany w układzie naczyniowym kończyn dolnych pilotów latających na śmigłowcach" Witold Friedensberg uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1979 wszedł w skład komitetu redakcyjnego Medycyny Lotniczej i zasiadał w nim do przejścia na emeryturę w 1991.