Z jego inicjatywy od 1983 w Klinice Chirurgicznej rozpoczął działalność gabinet diagnostyki chorób naczyniowych z punktem badań ultrasonograficznych, ponadto zainicjował współpracę Kliniki z Główną Wojskową Komisją Lotniczo-Lekarską WIML, Zakładem Patofizjologii oraz Instytutem Chorób Naczyń Akademii Medycznej w Warszawie. W 1984 Witold Friedensberg został powołany na członka Rady Naukowej WIML, w której zasiadał przez osiem lat. Równocześnie powierzono mu nadzór nad pracą dydaktyczną oddziału chirurgicznego V Szpitala Wojskowego w Dęblinie. Dwa lata później uzyskał mianowanie na stanowisko docenta, a w 1989 na wniosek Rady Naukowej WIML nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego nauk medycznych. W dniu 2 października 1991 oficjalnie przeszedł w stan spoczynku, ale pozostał w WIML jako konsultant Kliniki Chirurgicznej.
Zmarł 11 maja 1997. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 27G, rząd 1, grób 15).