Podróż Vámbéryego była pierwszą udaną, doprowadzoną do końca przez Europejczyka nowożytną wyprawą odkrywczą na tym obszarze. Po długiej i niebezpiecznej podróży w maju 1864 r. powrócił do Pesztu. Udał się stąd do Londynu, aby zorganizować ukazanie się anglojęzycznej książki o odbytej wyprawie. „Podróż po Azji Środkowej” i jej odpowiednik w języku angielskim, „Travels in Central Asia”, ukazały się w roku 1865. Dzięki swoim podróżom Vámbéry zyskał sławę i stał się uznanym na świecie pisarzem. Zapoznał się ze znakomitościami brytyjskiego życia społecznego.
Ambasador Austrii w Londynie dał mu list polecający do cesarza, który przyjął Vámbéryego na audiencji i jego międzynarodowe sukcesy nagrodził nominacją na profesora języków na Peszteńskim Uniwersytecie Królewskim. Objęcie stanowiska nie było jednak łatwe, ponieważ władze uniwersytetu nie chciały zatrudnić Vámbéryego jako profesora. Dlatego na początku pracował w instytucie jedynie jako wykładowca.