Głosiciele tezy o ugrofińskim rodowodzie węgierskiego ludu i języka, József Budenz i jego zwolennicy, głośno atakowali Vámbéryego i jego teorię, stawiając pod znakiem zapytania jego naukową wiarygodność i uczciwość.
Stanowisko reprezentowane przez Vámbéryego i jego stronników (między innymi historyka Henrika Marczaliego, językoznawcę Károlya Pozdera, językoznawcę Józsefa Thúryego, antropologa Auréla Töröka i innych) było dobrze opracowane i nowatorskie oraz ukazało nieprzydatność opisu związków etnicznych i językowych tradycyjnego modelu drzewa genealogicznego, ponieważ ludy i języki zachowują się w sposób nader odmienny od gatunków biologicznych. Vámbéry i pozostali krytycy teorii ugrofińskiego rodowodu wskazywali na sprzeczności pomiędzy teorią ugrofińską a danymi (źródłami pisanymi, zabytkami językowymi, znaleziskami archeologicznymi itd.), jakie były do dyspozycji. Vámbéry i jego otoczenie zwracali uwagę, że języki ugrofińskie i ałtajskie pod wieloma względami wykazują silne podobieństwo.