Sahle Dyngyl (pol. Łaska Cnoty) (ur. 1778 – zm. ?) – cesarz Etiopii rządzący z przerwami pomiędzy 1832, a 1855 rokiem, czyli pod koniec okresu rozbicia dzielnicowego Etiopii, zwanego zemene mesafynt. Był synem Gebre Mesaja, którego rodowód rzekomo wywodził się od młodszego syna cesarza Fasiledesa, rządzącego w XVII wieku. Sahle Dyngyl pochodził z dynastii salomońskiej. Aż pięciokrotnie wstępował na tron. Pięć razy też go tracił na rzecz swoich konkurentów. Dokładnie panował w latach 1832-1840W 1832 dwukrotnie wstępował na tron i tracił go, 1841–1845, 1845–1850, 1851–1855.
Życiorys Sahle Dyngyl był marionetkowym władcą, wyniesionym na tron przez rasa Alego Małego z plemienia Jedżu Oromo. Gdy Sahle został cesarzem, duchowieństwo z Azazo potępiło jego religijne przekonania i przekonało rasa Alego do odwołania Sahle Dyngyla. Został wysłany do Zengaj. Nowym władcą został Gebre Krystos – brat Dyngyla, ale zmarł po trzech miesiącach. W październiku 1832 w miejscowości Tagur, Sahle Dyngyl nakłonił rasa Alego, by ten ponownie uczynił go cesarzem. W tym samym czasie Yguale Anbesa ogłosił się kolejnym władcą. Sahle Dyngyl ściął jego głowę i ustawił ją na drzewie w Adababay. Po śmierci rasa Kinfu, wodzowie wojenni walczyli o kontrolę nad Godżamem.