W październiku 1839 matka rasa Alego, Menen Liben Amede zyskała przewagę po bitwie pod Chenti Ber, wygrywając nad krewnym Kinfu - Uelda Tekle. Następnie 29 sierpnia 1840 zdetronizowała Sahle Dyngyla i ustanowiła cesarzem swojego męża Jana III. Nowy cesarz wdał się w niełaskę rasowi Alemu poprzez popieranie jego rywala, Uube Hajle Maryama, co stało się powodem do ponownego przywrócenia Sahle Dyngyla na tron w październiku 1841. W 1850 Janowi III ponownie udało się wstąpić na tron, ale znowu tylko na jeden rok. W 1851 Dyngyl powrócił na tron, jednak Jan III podtrzymywał swoje roszczenia. Różne części podzielonego królestwa uznawały jednego, bądź drugiego cesarza jako swojego zwierzchnika. Sytuacja zmieniła się, gdy Etiopia ostatecznie zjednoczyła się pod panowaniem Teodora II 11 lutego 1855, co zakończyło okres zemene mesafynt. Jan III uznał nowego cesarza. Sahle Dyngyl stracił wówczas koronę na rzecz Teodora i został wysłany do Godżamu. Jego dalsze losy nie są znane.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sahle Dyngyl · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.