Ludwika Blanka Press (ur. 8 lipca 1922 w Prużanie, zm. 4 grudnia 2006) – polska badaczka antyku, archeolożka.
Życiorys Córka Rozalii i Donata, zamordowanego w Katyniu lekarza wojskowego. Ludwikę Press wraz z matką już w kwietniu 1940 wywieziono do Kazachstanu. Pod koniec zesłania została nauczycielką w polskiej szkole w Ajaguzie, była kierowniczką literacką polskiej sekcji artystycznej przy lokalnym oddziale Związku Patriotów Polskich. Repatriowała się z matką w 1946. Po krótkim pobycie w Szczecinie, znalazły się we Wrocławiu. Ludwika Press ukończyła na tamtejszym uniwersytecie studia anglistyczne (1949) oraz archeologiczne (1952). Była uczennicą Edmunda Bulandy, Władysława Podlachy i Kazimierza Majewskiego. W 1949 podjęła pracę w Komisji Egzaminów Magisterskich na Wydziale Humanistycznym UWr. Prowadziła w latach 1946–1948 dodatek dla dzieci „Mały Ślązak”, dodatek do„Kuriera Wrocławskiego”. W trakcie studiów była asystentką w Katedrze Archeologii Klasycznej, pracowała także dla rocznika „Archeologia”. W tym samym roku otrzymała aspiranturę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1958 obroniła na UW napisany pod kierunkiem K. Majewskiego doktorat Społeczeństwo Krety w epoce brązu w świetle zabytków osadnictwa i budownictwa. Tam też habilitowała się w 1967 na podstawie rozprawy Architektura w ikonografii przedgreckiej.