Wojna siedmioletnia Kiedy w roku 1756 wybuchła wojna siedmioletnia, 26 czerwca otrzymał rozkaz marszu do Koszalina. W październiku tegoż roku awansował do stopnia generała-majora, po czym otrzymał rozkaz przemarszu na Łużyce. 26 grudnia dotarł do Lubania, gdzie otrzymał posiłki z trzech batalionów grenadierów (Billerbeck, Kahlden, Waldau). Pierwszą potyczkę stoczył dopiero 8 marca 1757 roku, kiedy to przyczynił się do wyparcia Austriaków z okolic czeskiego miasteczka Frýdlant w Górach Izerskich.
Wyprawa czeska 6 maja wziął udział w krwawej – aczkolwiek zwycięskiej – bitwie pod Pragą. Dnia 21 maja 1757 roku Fryderyk Franciszek otrzymał rozkaz wzmocnić armię księcia Bevern pod Kolínem. 18 czerwca doszło tam do bitwy (Bitwa pod Kolinem) z Austriakami, podczas której stał na lewym skrzydle pruskich wojsk. Jego korpus trzykrotnie atakował kawalerię przeciwnika zanim zmuszony został do odwrotu. Następnie resztki jego korpusu posiłkowały armię księcia Prus (niem.: Prinz von Preußen), wraz z którym wyruszył do Zittau dnia 17 lipca 1757 będąc na czele awangardy.