Jego majątek (w tym Bielin) został skonfiskowany i przeszedł na własność rosyjską (rodziny Kantarowów, którzy tu jednak nigdy nie zamieszkali).
Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Bielin znalazł się na terenie Polski, w gminie Osowce powiatu drohickiego województwa poleskiego. Majątek został rozparcelowany i oddany pod osadnictwo wojskowe. Około 1925 roku część majątku została zakupiona przez Karola Tołłoczkę, który, po dalszej parcelacji, rozsprzedał grunt chłopom.
Od 1945 roku Bielin znajdował się w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W południowo-wschodniej części Bielina znajdował się również jeden z punktów pomiarowych (obserwatorium astronomiczne) południka Struvego wybudowany w 1827 roku, o czym świadczy pamiątkowy kamień i resztki fundamentów obserwatorium.
Istniała tu również kaplica katolicka.
Dawny zamek W połowie XIX wieku Piotr Orzeszko, mieszkający dotychczas w Ludwinowie, postanowił zbudować w jednym ze swoich folwarków, leżących nad Kanałem Królewskim, neogotycki zameczek. Była to nieregularna bryła, na wysokich fundamentach, częściowo piętrowa i częściowo parterowa, ozdobiona dwupiętrową wieżą, zwieńczoną blankami.