Z kilku balkonów można było zejść bezpośrednio do parku, który został przekomponowany z wcześniej istniejącego tu lasu.
Budowa zameczku przeciągała się i Piotr Orzeszko nigdy w nim nie zamieszkał. Po 1863 roku dom powoli popadał w ruinie. Gdy Karol Tołłoczko kupił majątek około 1925 roku, rozebrał zrujnowany zameczek na cegłę, a park wyciął. Ponoć resztki budowli zostały rozebrane w 1940 roku, a uzyskany materiał posłużył do remontu śluz na kanale.
W Bielinie pozostał jedynie budynek dworskiej gorzelni, przerobiony na dom mieszkalny oraz kilka drzew dawnego parku.
Majątek w Bielinie jest opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie drohiczyńskim