W 926 po śmierci hrabiego Rogera z Laon zażądał jego terenów dla swego najstarszego syna Otto. Wkrótce zajął miasto, czemu chciał się sprzeciwić Rudolf Burgundzki. Grożąc wypuszczeniem wciąż żyjącego Karola Prostaka, Herbert zdołał utrzymać miasto przez kolejne cztery lata. W 931 roku monarcha skutecznie odbił miejscowość, umieszczając na stanowisku biskupa Artauda. Do 935, w przeciągu trzech lat, utracił Vitry, Laon, Château-Thierry i Soissons. Interwencja jego sojusznika cesarza Henryka I Ptasznika pozwoliła mu odzyskać wszystkie tereny poza Laon i Reims za cenę przysięgi wierności Rudolfowi. W 928 Herbert uzyskał dzięki Hugo z Arles Vienne, w którym wicehrabią mianował swego syna Otto. Jednakże pierworodne dziecko Herberta zdradziło go i w 938 zostało strażnikiem królewskiej rezydencji w Laon, a do 944 zasiadało w Amiens.
Po 941 sprzymierzył się z Hugonem Wielkim i Wilhelmem I Długim Mieczem przeciw Ludwikowi IV Zamorskiemu, który nadał wówczas Laon synowi Rogera I, Rogerowi II. Udało im się zająć Amiens i Artaud, a także przywrócić dwudziestoletniego już Hugo jako arcybiskupa przy poparciu zwołanego przez nich synodu.