Wkrótce mediacja Ottona I Wielkiego w Visé pozwoliła na załagodzenie sporu.
Po śmierci Herberta II w 943 roku jego terytoria zostały podzielone na skutek interwencji Ludwika IV, który zawarł z jego synami pokój oraz przy współudziale Hugona Wielkiego. Otto objął Amiens i Vienne, Hugo jako arcybiskup Reims objął też okoliczne tereny, Herbert – Omois, a Robert – Meaux i Troyes, a Albert ostatecznie w 946 objął hrabstwo Vermandois. Choć Hugo w 940 ostatecznie ponownie objął arcybiskupstwo Reims, ale w 946 Ludwik IV Zamorski odbił miasto i usunął go. Papież Agapit II początkowo wziął Hugo w obronę, ale w 948 został on ostatecznie odwołany i ekskomunikowany przez papieża, na jego miejsce powołano Artolda. Nowy hrabia Vermandois Albert został sojusznikiem Ludwika IV. W 951 roku Herbert Stary porwał z klasztoru ukochaną matkę Ludwika IV, Eadgifu (wówczas wdowę), co rozwścieczyło króla.
Małżeństwo i potomstwo Przed 21 maja 907 roku poślubił Adelę, córkę Roberta I, króla Franków, i jego żony Adeli. Doczekali się siódemki lub ósemki dzieci: Otton (ok. 915–946), strażnik Laon, sojusznik Ludwika IV Zamorskiego; Adela (ok.