Niszczyciele typu Ukraina – typ niszczycieli Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego, z początku XX wieku, służących następnie w marynarce ZSRR. Zamówione w czasie wojny rosyjsko-japońskiej za pieniądze ze zbiórki publicznej; pierwotnie (do 1907 roku) klasyfikowane były jako krążowniki torpedowe. Charakteryzowały się wypornością 500 ton i maksymalną prędkością 25 węzłów. Wybudowano 8 jednostek typu Ukraina, wszystkie brały udział w I wojnie światowej, w czasie której jedna z nich zatonęła na minie. Po wojnie 3 niszczyciele przebazowano na Morze Kaspijskie i przeklasyfikowano na kanonierki. Pozostałe zezłomowano w latach dwudziestych.

Historia powstania Przyczyną zamówienia jednostek był wybuch wojny rosyjsko-japońskiej roku. Pierwsze starcia wypadły dla Rosjan niekorzystnie, w związku z czym postanowiono jak najszybciej wzmocnić flotę wojenną nowymi okrętami. W tym celu odwołano się do patriotycznych uczuć obywateli i powołano do życia „Zatwierdzony przez Panującego Specjalny Komitet do Wzmacniania Floty dzięki Dobrowolnym Ofiarom Pieniężnym”. Przewodniczącym ciała został wielki książę Aleksander Romanow, zaś honorowym przewodniczącym wielki książę Michał Aleksandrowicz Romanow.