Hugo (ur. w 920 roku, zm. w 962 roku w Meaux) – arcybiskup Reims w latach 925-931 i 940-946. Przedstawiciel dynastii Herbertynów, wywodzącej się od Bernarda Longobardzkiego, nieślubnego syna Pepina (syna Karola Wielkiego). Trzecie dziecko i drugi syn hrabiego Vermandois Herberta II i Adeli, córki Roberta I, króla Franków, i jego żony Adeli. Wśród jego rodzeństwa byli m.in. Albert I de Vermandois, Herbert III Stary z Omois i Robert I de Meaux.
W 922 roku nowy arcybiskup Reims Seulf (nominat Roberta I) obiecał Herbertowi II, że w zamian za pomoc w odzyskaniu przynależnych biskupowi ziem, wyznaczy go na swego następcę. Po jego śmierci w 925 roku Herbert obsadził na stanowisku, pięcioletniego wówczas, syna Hugona. Stał się tym samym jednym z najmłodszych biskupów w historii. Hrabia wysłał w 926 roku emisariuszy do papieża Jana X, którzy podtrzymali Hugona na stanowisku. Wkrótce potem ojciec wysłał go na nauki do Auxerre, a rzeczywistą władzę sprawował biskup Abbo z Soissons. W 931 roku skonfliktowany z jego ojcem król Rudolf Burgundzki przejął kontrolę nad częścią terenów wroga, w tym Reims. Osadził na stolcu arcybiskupim Artauda, przeora klasztoru Saint-Remi.