Postęp prac Bernoulliiego można prześledzić, wykorzystując . Dzięki jego „odkryciu” całą twórczą pracę można podzielić na trzy okresy różniące się celami i czasem. Pierwszy okres, lata 1684–1685, jest poświęcony studiowaniu problemów dotyczących gier losowych przedstawionych przez Christiaana Huygensa. W trakcie drugiego okresu (1685–1686) badania są rozszerzone na procesy, w których prawdopodobieństwo nie jest znane , ale może być określone . Ostatecznie w trzecim okresie (1687–1689), problem pomiaru prawdopodobieństwa zostaje rozwiązany.
Zanim Bernoulli opublikował swoje , wydał szereg traktatów związanych z prawdopodobieństwem: Parallelismus ratiocinii logici et algebraici, Bazylea, 1685. W czasopiśmie 1685 (26 VIII), s. 314 pojawiają się dwa problemy dotyczące prawdopodobieństwa wygranej każdego z dwóch graczy w grze w kości. Rozwiązania zostały opublikowane w Acta Eruditorum w maju 1690, s. 219–223 w artykule Quaestiones nonnullae de usuris, cum solutione Problematis de Sorte Alearum. Dodatkowo, również Leibniz opublikował swoje rozwiązanie w tym samym czasopiśmie na stronach 387–390. Theses logicae de conversione et oppositione enunciationum, publiczny wykład dostarczony do Bazylei, 12 lutego 1686.