Minnie the Moocher – popularna piosenka jazzowa, po raz pierwszy nagrana w 1931 r. przez Caba Callowaya i jego big band. Niezwykłą popularność przyniósł jej refren złożony z bezsensownych dźwięków (scat, rozpoczynający się od frazy Hi-dee hi-dee hi-dee ho), które podczas występów za Callowayem powtarzała publiczność (call and response). W 1999 r. znalazła się na liście Grammy Hall of Fame.
Powstanie Twórcami piosenki Minnie the Moocher byli Cab Calloway i menedżer Irving Mills. Calloway był wówczas liderem jazzowego zespołu Cab Calloways & His Orchestra, który krótko wcześniej zastąpił zespół Duke’a Ellingtona w słynnym Cotton Club w nowojorskim Harlemie. Inspiracją dla twórców było kilka popularnych w tamtym czasie utworów: klasyk St. James Infirmary Blues (nagrany przez Callowaya i jego orkiestrę kilka miesięcy wcześniej), któremu zawdzięcza nieco bluesowy charakter, oraz Willie the Weeper, ludowa piosenka o kominiarzu o podobnej narracji, elementach scatu i sugestywnym wskazaniu wizji narkotykowych. Imię Minnie zaczerpnięto z piosenki Minnie the Mermaid Berniego Cumminsa. Wbrew wesołej melodii i niezwykle popularnemu i bawiącemu publiczność refrenowi, piosenka opowiada niezbyt wesołą historię: Minnie, jej bohaterka, jest dziewczyną z kiepskiej dzielnicy, jednak szczerą i hojną.