Angażuje się w związek z narkomanem o pseudonimie Smokey Joe i w efekcie popada w ten sam nałóg. Wątki narkotykowe przedstawiono z użyciem ówczesnego slangu (wers He showed her how to kick the gong around odnosi się do palenia opium). Piosenka kończy się lamentem: Poor Min, poor Min.
Charakterystycznym elementem piosenki był porywający do zabawy publiczność refren, złożony z bezsensownych dźwięków (pierwsza, charakterstyczna fraza to Hi-dee hi-dee hi-dee ho), powtarzanych za Callowayem przez publiczność – z coraz trudniejszymi do powtórzenia motywami. Co prawda powtórzenia w stylu call and response nie były niczym nowym w muzyce jazzowej (np. pomiędzy członkami zespołu grającymi na różnych instrumentach), jednak Cab Calloway tym utworem przeniósł je na nowy poziom. Sam Calloway miał wyznać, iż są one efektem zapomnienia tekstu podczas wykonania na żywo w radio – co jednak jest raczej nieprawdopodobne. Jemu samemu piosenka również przyniosła sławę, stawiając go w szeregu najbardziej uznanych afroamerykańskich wykonawców i liderów zespołów jazzowych tego okresu z Duke'm Ellingtonem, Louisem Armstrongiem i Ethel Waters.