Komórki chlorofilowe listków gałązkowych u S. centrale są położone środkowo, mają grube ściany, zwłaszcza od strony brzusznej, przez co komórki wodne nie są w stanie ich otoczyć w całości; u S. magellanicum komórki chlorofilowe są zamknięte przez komórki wodne z obu stron. Gałązki u torfowca magellańskiego są tępo zakończone, u torfowca środkowego część z nich zwęża się ku końcom. Kształt komórek chlorofilowych listków gałązkowych jest także cechą pozwalającą odróżnić S. centrale od S. palustre. U tego drugiego są trójkątne lub trapezowe, szerzej otwarte po stronie brzusznej.
Biologia i ekologia Najczęściej jest spotykany w lasach – borach szpilkowych Vaccinio-Piceetea oraz olsach i łozowiskach Alnetea glutinosae. Niekiedy jest widywany także na wilgotnych bądź podmokłych łąkach i pastwiskach. Według niektórych autorów ma być związany z torfowiskami źródliskowymi, a szerokie spektrum lasów bagiennych zasiedla bardzo podobny torfowiec błotny (S. palustre). Często występuje razem z torfowcem Girgensohna, torfowcem Wulfa, torfowcem obłym i torfowcem Warnstorfa.