Hrabia zachorował jednak i 28 sierpnia powrócił do Barcelony, gdzie wkrótce zmarł.
Rajmund Borrell dzięki osłabieniu militarnemu muzułmanów zasiedlił nowe tereny, takie jak: Segarra, Conca de Barberà i Camp de Tarragona (dzisiejsza Tarragona), które stanowiły teraz granicę z Maurami. Był także pierwszym władcą Barcelony, który wybijał własną monetę. Wsparł budowę katedry w Barcelonie.
Po jego śmierci w 1017 roku władzę przejął niepełnoletni syn Berengar Rajmund, zwany ze względu na chorobę „Krzywym” lub „Garbatym”. Jego regentką do lat 20. XI wieku była wdowa po władcy, która wypracowała sobie bardzo silną pozycję.
Małżeństwo i potomstwo W 990 lub 991 ożenił się z Ermesindą z Carcassonne (zm. 1 marca 1058), córka Rogera I z Carcassonne i Adelajdy z Rouergue. Doczekał się z nią czwórki dzieci: Berengara Rajmunda zw. Krzywym lub Garbatym (1000/5–1035), następcy ojca jako hrabia Barcelony; NN syna, który zmarł w bitwie po 1017; NN córkę, żonę Rogera I z Tosny, a także być może króla Nawarry Garcii III (bardziej prawdopodobne, że tą żoną była Estefania); NN córkę, matkę Adelajdy.
Przypisy
Bibliografia Biografia na stronie FMG.ac Genealogia dynastii
Kategoria:Urodzeni w 972 Kategoria:Hrabiowie Barcelony Kategoria:Zmarli w 1017