Koncesja zakładała również budowę czterech regionalnych odnóg linii: z Adrianopola do Dedeagas nad Morzem Egejskim, z Filippopolis do Burgas nad Morzem Czarnym, z Niszu do granicy z Serbią oraz z Prisztiny do Salonik. W sumie główna linia kolejowa wraz z odnogami miała mieć długość około 2500 kilometrów. Koszty budowy linii miał pokryć baron Hirsch, a w zamian za każdy kilometr miał otrzymywać 14 tysięcy franków rocznie od rządu Turcji i 8 tysięcy od przewoźnika kolejowego.

5 stycznia 1870 baron Hirsch założył w Paryżu kompanię pod nazwą Imperialne Towarzystwo Dróg Żelaznych z Turcji do Europy (), której celem miało być wybudowanie linii kolejowej. Kapitał zakładowy spółki wyniósł 50 milionów franków. Początkowo prowadzeniem i utrzymaniem linii kolejowych wybudowanych przez firmę Hirscha miała się zająć Austriacka Kolej Południowa, sam baron nie chciał poświęcać swojego czasu na zajmowanie się koleją, a jego brukselscy wspólnicy zakomunikowali mu wprost, że prowadzenie kolei „uczyni z niego żebraka lub multimilionera, tylko nie da się przewidzieć którego z nich”.