Jednocześnie dyplomaci brytyjscy w Danii zapewniali władze duńskie o przyjaźni, zaś w portach południowo-wschodniej Anglii szykowano siły interwencyjne.
Siły przeciwników Siły brytyjskie George Canning, brytyjski minister spraw zagranicznych, pospiesznie zebrał siły do operacji przeciw Danii, czemu sprzeciwiało się wiele autorytetów w sprawach morskich, w tym hrabia St Vincent. Główne zadanie miała wykonać armia (korpus lorda Cathcarta), a flota wspierać operacje. Siły, które 29 lipca opuściły Wielką Brytanię liczyły 380 jednostek, w tym Flotę Bałtycką adm. Jamesa Gambiera (24 okręty liniowe, 9 fregat i 22 mniejsze okręty) oraz transportowce wiozące żołnierzy z ciężką artylerią oblężniczą. Całością sił lądowych miał dowodzić William Cathcart, jego zastępcą został Harry Burrard a siłami rezerwy dowodził Arthur Wellesley. 17 tysięcy żołnierzy zostało wysłanych z Wielkiej Brytanii, ok. 10 tys. dodatkowych miał Cathcart pod swą komendą na Rugii.
Flota brytyjska
Siły duńskie thumb|Plan fortyfikacji Kopenhagi z 1807 roku Obrońcy nie dysponowali tak dużymi siłami jak w 1801.