Fortyfikacje nadbrzeżne Kopenhagi składały się: na wschód i zachód od wejścia do portu wewnętrznego – Cytadela (20 dział) i bateria „Christianus Sextus” (46 dział); kilka małych baterii na wschodnim wybrzeżu wyspy Amager; wysunięte baterie „Trekroner” (66 dział) i „Prøvestenen” (trzy stare okręty liniowe, zatopione w 1802, 98 armat). Baterie wspierały okręty blokadowe „Mars” (60) i „Sct. Thomas” (22), pramy: „Hai” (20), „Svaerdfisk” (20), „Kjaemp” (20), 15 slupów sześciodziałowych, 11 ośmiodziałowych kanonierek i pięć mniejszych jednostek. Między Amagerem a półwyspem kotwiczyły jeszcze okręt „Mercurius” (18) i 4 małe jednostki. Łącznie lądowa artyleria liczyła 359 dział, a miejski garnizon 14 tys. żołnierzy, w tym 5 tys. oddziałów regularnych oraz 9 tys. rezerwistów i milicji. Obroną Kopenhagi dowodził gen. Ernst Peymann.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bombardowanie Kopenhagi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.