Aktywność fotosyntetyczna u torfowców sięga zazwyczaj 2–3 cm w głąb darni i uwarunkowana jest jej zwartością. U S. balticum około 40% fotosyntezy odbywa się w listkach gałązek położonych poniżej główki, podczas gdy np. u torfowca brunatnego niemal cała aktywność fotosyntetyczna przebiega w główkach.
Systematyka i zmienność Gatunek zaliczany jest do podrodzaju Cuspidata Lindb. Podrodzaj obejmuje przeważnie dużych rozmiarów torfowce hydrofilne o długich łodyżkach, tworzące głębokie i miękkie darnie. W podrodzaju tym najczęściej spotyka się formy zielone i żółtozielone, nieco rzadziej żółte i brunatne, nie występują natomiast formy czerwone.
Rangę odmian nadawano zmienności wynikającej z warunków siedliskowych, w przypadku S. balticum zmienności wielkości: var. delicatulum Warnst. – torfowce drobne związane z suchszymi warunkami siedliskowymi, o drobnych, gęsto ułożonych listkach (do 1 mm długości), jednostronnie skręconych; var. livonicum Russ. – związana z miejscami bardziej wilgotnymi, torfowce większe, gałązki dłuższe, łukowato wygięte, z luźniej rozmieszczonymi listkami;