Biskupa zmuszono do odcięcia się od akcji zbrojnej i zrzeczenia się swego zamku, Udalard musiał zapłacić 200 uncji złota kary oraz zrzec się zamku w Vell.
W 1044 roku przeciw Rajmundowi Berengarowi zbuntował się hrabia Cerdanyi, Wilhelm Rajmund, przeciwko któremu władca z Barcelony wysłał udaną ekspedycję.
W 1049/1050 roku nabył Penedès po abdykacji swego brata, jednak Mir Geribert wciąż posiadał znaczne terytoria w okolicy. Wkrótce jednak umierali po kolei kolejni sojusznicy jego babki (Oliba i biskup Girony), a sama Ermesinda wycofała się z polityki w 1058 i jeszcze w tym samym roku zmarła. Tym samym Rajmund Berengar mógł nabyć w całości te tereny i zjednoczyć domenę ojca, a Geribert Mir uciekł do Tortosy, gdzie zmarł w 1060. Rajmundowi Berengarowi udało się uzyskać kontrolę nad swoimi terenami dzięki przejmowaniu zamków wasali i zmuszaniu ich do bycia bezpośrednim lennikiem.
Rekonkwista i polityka zagraniczna thumb|200px|Rajmund Berengar i jego żona Almodis de La Marche odkupują Carcassonne i Razès od dziedziczki Adelajdy i jej męża Wilhelma Rajmunda z Cerdanyi W początkach swoich rządów Rajmund Berengar I prowadził ekspansywną politykę względem muzułmańskich taif.