Na skutek tegoż repudium hrabia został ekskomunikowany przez papieża Wiktora II (klątwę zdjął w 1056).

Po 23 czerwca 1053 roku po raz trzeci ożenił się z Almodis de la Marche (ur. ok. 1020, zamordowana 16 października 1071), hrabiną Limoges, córką Bernarda, hrabiego La Marche (dzisiejsze Creuse) i jego żony Amelii. Rajmund Berengar był jej trzecim mężem po Hugo V z Lusignan (miała z nim troje dzieci, w tym Hugo VI; uzyskali repudium z powodu bliskiego pokrewieństwa) i Ponsa z Tuluzy (mieli czwórkę dzieci, w tym Wilhelma IV i Rajmunda IV; również repudium w 1053). Prawdopodobnie została jego żoną wskutek porwania. Hrabia Barcelony miał z nią czwórkę dzieci: Berengara Rajmunda II (1053/4–1097/9), współdziedzica hrabstwa, wygnanego w 1097; brata-bliźniaka Rajmunda Berengara; Rajmunda Berengara II] (ur. 1053/4, zamordowany 5 grudnia 1082), współdziedzica hrabstwa, zamordowanego przez brata w 1082; brata-bliźniaka Berengara Rajmunda; Arnau Piotra (zm. 1068/76), zmarłego przed ojcem; Agnieszkę/Ines (1050/5, zm. przed 1076), od 1070 druga żona Guiguesa III d’Albon; Sancha (zm. po 13 kwietnia 1112), żona Wilhelma I z Cerdanyi.

Bibliografia

Biografia na stronie FMG.ac Genealogia dynastii

Kategoria:Urodzeni w 1023 Kategoria:Hrabiowie Barcelony Kategoria:Zmarli w 1076