mały|„Światło intelektu” Abrahama Abulafii, 1285r Abraham ben Szlomo Abulafia (ur. 1241 w Saragossie w Hiszpanii, zm. 1291 na Comino w archipelagu Wysp Maltańskich) – Żyd sefardyjski, czołowy przedstawiciel kabały profetycznej.
Pochodził z Saragossy, ale niemal całe życie spędził na wędrówce. Mając 17 lat, udał się do Ziemi Świętej w poszukiwaniu Dziesięciu Zaginionych Plemion Izraela, które miały jakoby znajdować się na wschód od mitycznej rzeki Sambation. Na przeszkodzie młodzieńczym poszukiwaniom stanęła jednak wojna między mamelukami a Mongołami. Zmuszony wracać do Akry, Abulafia udał się następnie do Grecji (Patras, Teby), później zaś do Italii (Kapua), gdzie pod kierunkiem rabiego Hilela z Werony zgłębiał wiedzę Przewodnika Błądzących (More Newuchim) autorstwa Majmonidesa. Znany jest epizod z 1280 kiedy udał się do Rzymu by, jak sądzi część badaczy (Kaplan, Scholem), nawrócić papieża na judaizm. Jednakże w noc poprzedzającą niedoszłą wizytację papież Mikołaj III niespodziewanie zmarł. Abulafia został uwięziony na cztery tygodnie przez franciszkanów. Uniknął jednak spalenia na stosie, który przygotowały dlań straże papieskie.