12 lutego 1951 roku marszałek Rokossowski zatwierdził przyspieszony "Plan zamierzeń organizacyjnych na lata 1951 i 1952". Plan ten zrywał z dotychczasową koncepcją zrównoważonej rozbudowy wojska w powiązaniu z rozwojem gospodarki narodowej. Zapotrzebowanie wojska miał w większości pokryć budowany niemal od podstaw krajowy przemysł zbrojeniowy. Zamiary planistów nakazywały osiągnięcie rocznej zdolności produkcyjnej między innymi 7350 dział i moździerzy. W wojskach lądowych planowano sformowanie dodatkowo dwóch dywizji artylerii przełamania, trzech brygad artylerii przeciwpancernej, samodzielnej brygady artylerii ciężkiej, W skład korpusów piechoty włączono pułk artylerii ciężkiej liczący w 2 dywizjonach 26 haubicoarmat 152 mm. Łącznie sformowano sześć korpuśnych pułków artylerii ciężkiej.
Plan rozbudowy wojska rozpoczęto realizować w maju 1951 roku. Rozpoczęto formowanie 6. i 8. Dywizje Artylerii Przełamania, 22, 23, 28 Brygady Artylerii Przeciwpancernej. Dla 1 Korpusu Piechoty sformowano w Choszcznie 159 pułk artylerii ciężkiej i dywizjon artyleryjskiego rozpoznania pomiarowego.