Duży przyrost ilościowy nie szedł w parze z rozbudową jakościową, tworzono liczne jednostki słabo wyposażone w sprzęt bojowy.
Zastój w działaniach wojennych na Półwyspie Koreańskim spowodował, że przygotowano w październiku 1952 roku plan redukcji wojska. Do 20 grudnia 1952 roku rozformowano 24, 25 i 30 DP. Wchodzące w skład tych dywizji pułki artylerii lekkiej włączono do 4., 5., 12.i 14. Dywizji Piechoty, a na bazie baterii armat z rozformowanych pułków piechoty sformowano 122 pułk artylerii lekkiej. Zmniejszono też stany osobowe w dywizjach artylerii przełamania i pułkach artylerii ciężkiej. W czerwcu 1953 roku reorganizacji uległy 6. 8. Dywizje Artylerii Przełamania. Nowa struktura obejmowała po trzy brygady haubic, brygadę haubic ciężkich, brygadę artylerii ciężkiej oraz brygadę moździerzy formowaną na bazie 14 i 21 samodzielnych pułków moździerzy. Były to w 6 Dywizji Artylerii Przełamania: 17BAH, 19 BAH, 25 BAH, 30 BAHC, 21 BAC, 27 BM i w 8 Dywizji Artylerii Przełamania: 26 BAH, 29 BAH, 32 BAH, 34 BAHC, 15 BAC, 24 BM. Jednocześnie z rozbudową ilościową wojska, wzrastało nasycenie techniką bojową. W 1952 roku krajowy przemysł dostarczył 1558 armat i armatohaubic, 1105 haubic, 81 wyrzutni rakietowych BM-13, 1368 dział plot, 944 moździerzy.