Sprzedaż nośników i polityka dystrybucji, marketingu i cen W Japonii nagrania sprzedają się w wielomilionowych nakładach. Japonia jest drugim, co do wielkości rynkiem muzycznym na świecie po Stanach Zjednoczonych. Jest także jednym z nielicznych krajów, w którym za piractwo komputerowe obowiązuje kara do dwóch lat pozbawienia wolności i bardzo wysoka grzywna w wysokości 2 milionów jenów, w związku z czym tamtejsze wytwórnie płytowe, co roku odnotowują bardzo dobre wyniki sprzedaży swoich produktów. Promocja japońskich teledysków jest ograniczona do krajowych mediów takich jak telewizja, z wyjątkiem nadsyłania ich fragmentów do serwisu internetowego Oricon. Większość teledysków nie jest wstawiana do serwisu YouTube, ponieważ jest to sprzeczne z ogólnie przyjętym wzorcem promowania artystów przez inne masowe media takie jak między innymi telewizja. Przeważająca część japońskich wytwórni nie zgadza się na promowanie muzyki w mediach strumieniowych takich jak YouTube czy Spotify, ponieważ jest to niewłaściwe z ich polityką. Jednym z nielicznych cyfrowych środków sprzedaży płyt i singli jest kolejno: japoński Amazon, iTunes, Oricon, RecoChoku oraz HMV Japan. Trzy ostatnie serwisy sporządzają rankingi na podstawie danych Recording Industry Association of Japan (skrót: RIAJ).