Oficyna Poetów – kwartalnik literacko-artystyczny wydawany w latach 1966–1980 w Londynie przez Oficynę Poetów i Malarzy kierowaną przez Krystynę i Czesława Bednarczyków. Publikowano w nim głównie poezję i omówienia malarstwa, a także prozę, eseje i krytykę literacko-artystyczną.
Pomysł i początki Zamiar założenia i wydawania pisma literackiego powstał już w latach czterdziestych, podczas pobytu małżeństwa Bednarczyków we Włoszech. Odżył po ich przeprowadzce do Londynu i nabyciu własnej drukarni. Głównym inicjatorem powstania kwartalnika był Czesław Bednarczyk, lecz do grona zaangażowanych w powstawanie „Oficyny...” zaliczyć można także Tadeusza Sułkowskiego i Józefa Bujnowskiego. Początkowo pismo miało nosić nazwę „Metafory” lub „Dwudziesty Wiek”.
Dla kierunków artystycznych poszukiwań Bednarczyków bardzo istotne były dwa elementy: wsparcie, jakiego w początkach wydawania „Oficyny...” udzielił małżeństwu Jerzy Giedroyc, redaktor „Kultury”, który pozwolił Bednarczykom na umieszczenie w swoim piśmie wzmianek o londyńskim kwartalniku; życzliwość redakcji emigracyjnego tygodnika „Orzeł Biały”, gdzie Bednarczykowie mogli swobodnie publikować teksty będące wprawą dla ich późniejszej działalności redaktorskiej.