DINDIN 16518ZakresPismaTytułKrojeKrótki opisSystem klasyfikacji krojów pismOstatnie wydanie8.1964 DIN 16518 – norma w Niemczech regulująca powszechny system klasyfikacji krojów pism. Wzoruje się na propozycji Association Typographique Internationale (ATypI). W przeciwieństwie do ATypI (oraz innych klasyfikacji krajowych) członkowie DIN 16518 wprowadzili inny opis dla VII grupy pism (Warianty antykwy), podzielili grupę X (Pisma łamane) i dodali grupę XI (Pisma obce – niestandardowe).
Norma Norma DIN 16518 określa jedenaście grup pism.
prawo|mały|Przykład antykwy weneckiej renesansowej Grupa I: Antykwy renesansowe (weneckie) Antykwy renesansowe (weneckie) to pisma pochodzące z wczesnego okresu druku (około 1450 do 1530 roku). Majuskuły oparte są na rzymskich kapitalikach, natomiast minuskuły na humanistycznych minuskułach. Pisma charakteryzują się mocnymi szeryfami, przechyloną na lewą stronę pozycją osi małych liter (w stosunku do linii pisma), jak również sporymi wydłużeniami dolnymi i górnymi, kreska poprzeczna „e” jest pochyła.
Przykłady: Stempel-Schneidler, Jenson, Centaur.