Tell jest przedmiotem obecnie prowadzonych badań archeologicznych. Najstarsze udokumentowane szczątki osady pochodzą ze środkowego okresu epoki brązu (ok. 2000 lat p.n.e.). Badacze twierdzą, że miejsce to posiadało idealne warunki do powstania osady. Sąsiedztwo strumieni dawało łatwy dostęp do wody, okoliczne lasy dawały surowiec drewna, natomiast żyzne grunty umożliwiły rozwój upraw rolniczych i hodowlę zwierząt. Korzystnym okazało się także położenie przy szlaku handlowym Via Maris łączącym Afrykę Północną z krajami Lewantu na północy. Starożytne źródła kilkakrotnie odnoszą się do miasta o nazwie Rechow, jednak jest w nich mowa o innych miastach o tej samej nazwie położonych w Syrii i Zachodniej Galilei. Do miasta Rechow z Doliny Bet Sze’an odnosi się stela faraona Seti I z Tel Bet Sze’an (ok. 1300 p.n.e.). Wymienia ona kilka miejscowości, które zbuntowały się przeciwko egipskim władzom administracyjnym, zaznaczając przy tym, że Rechow pozostał lojalny wobec faraona. Kolejna wzmianka o Rechow znajduje się na papirusie z czasów faraona Amenmesa (ok. 1200 p.n.e.). W epoce żelaza (ok. XII wiek p.n.e.) tutejsza osada rozwinęła się w duże miasto, którego znaczenie wzrosło w Królestwie Izraela. Później miasto Rechow znajduje się na liście miast podbitych przez faraona Szeszonka I (ok.