Wojna o niepodległość Erytrei – długotrwały konflikt pomiędzy organizacjami niepodległościowymi Erytrei (Erytrejski Front Wyzwolenia i Erytrejski Ludowy Front Wyzwolenia) a rządem Etiopii. Wojna rozpoczęła się w latach 60. XX wieku i przedłużyła się do czasu etiopskiej wojny domowej. Zakończyła się zwycięstwem rebeliantów w 1991 roku, wraz z upadkiem rządu wojskowego Dergu Mengystu Hajle Marjama.
Geneza Północne regiony Etiopii wraz z Erytreą stanowią historyczną kolebkę państwa etiopskiego. Rejony te odgrywały poważną rolę w procesie formowania się etiopskiej państwowości i region strategiczny (po otwarciu Kanału Sueskiego). Etiopia o dostęp do morza z obszaru Erytrei na przestrzeni lat walczyć musiała z Egiptem, Włochami, Wielką Brytanią czy Sudanem (powstanie Mahdiego). W 1890 roku Erytrea stała się kolonią Włoch. W 1936 roku doszło do włoskiej inwazji na Etiopię, która doprowadziła do aneksji Etiopii i utworzenia z Somalilandu, Erytrei i Etiopii terytorium zwanego jako Włoska Afryka Wschodnia. Gdy w 1941 roku terytoria te zostały wyzwolone spod okupacji, Erytrea znalazła się czasowo pod zarządem brytyjskim. W tych warunkach rodziła się świadomość społeczna Erytrejczyków. Wśród ludności narastały coraz bardziej wyraźne różnice podsycane przez władze.