Ludność podzieliła się na zwolenników przyłączenia do Etiopii, niepodległościowców oraz zwolenników przyłączenia do Sudanu (nurt popularny pośród islamskiej części mieszkańców). Także Etiopia próbowała ingerować w sprawy wewnętrzne Erytrei poprzez wspieranie działających na jej obszarze proetiopskich formacji politycznych.
Po zakończeniu II wojny światowej kwestia przynależności Erytrei trafiła przed Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych, które w 1950 roku opowiedziało się za przyłączeniem Erytrei do Etiopii na zasadzie federacji. Do formalnego połączenia doszło w roku 1952. Federację poparł opanowany przez zwolenników unii ruch regionalnych parlamentarzystów. Najbardziej znani przeciwnicy zjednoczenia zostali zmuszeni do emigracji. Pierwszego premier Erytrei – Tedla Bairu, zmuszono do ustąpienia, a jego miejsce zajął proetiopski Asfaha Woldemichael.