Wywołało to kolejną falę niezadowolenia.

Frakcje wyzwoleńcze Erytrejski Front Wyzwolenia, który rozpoczął kampanię rebeliancką, nie był ugrupowaniem jednolitym. Od początków działalności uległ podziałowi frakcyjnemu. Z ELF wykrystalizowały się trzy frakcje. Najsilniejszą z nich była grupa Isajasa Afewerki skupiająca głównie chrześcijan (do czasu utworzenia frakcji Afewerkiego byli oni sceptyczni wobec ruchu wyzwoleńczego obawiając się dominacji muzułmanów w przyszłym państwie ErytreiKillion, Tom (1998). Historical Dictionary of Eritrea. Lanham, Md.: Scarecrow. ..) popierających ideologię socjalizmu. Frakcja występowała pod nazwą Erytrejski Front na Rzecz Niepodległości, a od 1970 roku jako Erytrejskie Siły Wyzwoleńcze. Socjaliści działali głównie w rejonie Akele Guzaj. Drugim ugrupowaniem był utworzony przez Osmana Sabbe Sekretariat Generalny (dysponował militarnymi Ludowymi Siłami Wyzwolenia), który działał głównie na wybrzeżu Morza Czerwonego. Trzecią z frakcji byli Obelites, działający głównie na nizinnych terenach w okolicach Barka. Grupa skupiała głównie ludność plemienia Beni – Amer.