W 1973 roku grupy Isajasa Afewerki i Osmana Sabbe połączyły się tworząc Front Wyzwolenia Ludu Erytrei, który w 1977 roku przyjął ostateczną nazwę – Erytrejski Ludowy Front Wyzwolenia (EPLF). Grupa ta odcięła się od ELF i przyjęła taktykę ostrej walki politycznej oraz zbrojnej z tymże ugrupowaniem. Polityka ta okazała się skuteczna, a EPLF stał się dominującym nurtem niepodległościowym. Konkurencja między frakcjami dwukrotnie (w 1972 i 1974) doprowadziła do wzajemnych walk zbrojnych między organizacjamiPrzemysław Jabłoński Etiopia, Somalia. Konflikty końca ubiegłego stulecia dla portalu arabia.pl.
Przebieg walk Do czasu upadku rządów cesarza Hajle Syllasie I ugrupowania niepodległościowe działały na zasadach partyzanckich. W Etiopii nazywano ich bandytami, a rząd stosował przeciwko nim gazy bojowe i napalmJohnson, Michael; Johnson, Trish (1981). Eritrea: The National Question and the Logic of Protracted Struggle. African Affairs 80: 181–195.Keller, Edmond J. (1992). Drought, War, and the Politics of Famine in Ethiopia and Eritrea. The Journal of Modern African Studies 30 (4): 609–624..