mały|376x376px Matthew Hopkins (ur. ok. 1620 w Wenham Magna w Suffolk, zm. 12 sierpnia 1647 w Manningtree w Esseksie) – angielski łowca czarownic działający podczas angielskiej wojny domowej.
Życiorys Był synem purytańskiego duchownego Jamesa Hopkinsa. Z wykształcenia prawnik, pracował w Ipswich, później w Manningtree, jednak jego zawód przynosił mu niewielkie dochody. W 1644 zaczął tropić domniemane czarownice; ogłosił siebie „generalnym łowcą czarownic”Brian Innes, Historia tortur. Warszawa 2000, s.117.. W swojej działalności traktował plotki i pomówienia jako formalne oskarżenia. Do tropienia rzekomych wiedźm dobrał czworo współpracowników - dwóch mężczyzn i dwie kobiety; jego zastępcą został Jack Stearne, znany jako „Szpikulec czarownic”, a „specjalistką” od „diabelskich znaków” została Mary Philips. Łącznie w latach 1644–1647 Hopkins wraz ze wspólnikami przyczynił się do skazania na śmierć ponad dwustu kobiet oskarżonych o czary. Za oczyszczenie miasteczka lub wsi z „czarownic” pobierał wysokie wynagrodzenie.