Bomby z trzech pierwszych samolotów obramowały okręt, a ich bliskie uderzenia okazały się niszczycielskie; pierwsza bomba spadła blisko okrętu, rozrywając poszycie, powodując zalanie przedniej kotłowni; druga bomba trafiła w maszynownię, powodując utratę zasilania elektrycznego wież dział 127 mm i 40 mm. Artylerzyści kontynuowali ostrzał, mimo konieczności przełączenia się na ręczny obrót wież. Trzecia bomba spadła blisko lewej burty, wybijając dziurę koło tylnej maszynowni. Utraciwszy zasilanie steru, okręt wciąż skręcał w lewo, gdy kolejne trzy bombowce nurkujące zrzuciły swój ładunek. Żadna z bomb nie trafiła okręt bezpośrednio, dwie z nich spadły blisko prawej burty statku. 20 osób zginęło, 59 zostało rannych, a 7 uznano za zaginione.
Pomimo starań załogi i pomocy USS „Ortolan” i USS „Vireo”, niszczyciel coraz bardziej nabierał wody. Kiedy było już pewne, że okręt zatonie, USS „Ortolan” i USS „Vireo” próbowały zaholować go na mieliznę niedaleko Tinete Point na Nggela Sule. O 21:35 USS „Aaron Ward” zatonął rufą naprzód, na głębokości 70 metrów i tylko 550 metrów od płycizny.
Odkrycie 4 września 1994 roku nurkowie zlokalizowali wrak niszczyciela. Pierwsze zejście do wraku wykonano 25 września.