Bitwa pod Záblatí – starcie zbrojne w pierwszej fazie wojny trzydziestoletniej. Miała miejsce 10 czerwca 1619 niedaleko Czeskich Budziejowic, pomiędzy miejscowościami Vodňany a Hlubokou. Była to jedna z pierwszych bitew i zarazem pierwsza porażka wojsk czeskich.

Przed bitwą Po defenestracji praskiej i wybuchu czeskiego powstania stanowego Mansfeld został wysłany przez księcia Karola Emanuela, księcia Savoy na czele 2000 ludzi na pomoc zbuntowanym Czechom. Po dwumiesięcznym oblężeniu Mansfeld zajął Pilzno i przeniósł się pod Záblatí. W tym samym czasie Henryk Maciej Thurn oblegał Wiedeń⁣ a ⁣Georg Friedrich Hohenlohe oblegał Czeskie Budziejowice.

Przebieg bitwy Przed bitwą wojska Mansfelda rozłożyły się wokół wsi Záblatí, gdzie czekano na przybycie trzech kompanii hrabiego ze Solmsu. Zachowanie Mansfelda było dość lekkomyślne, co miało wpływ na morale żołnierzy.

Wojska Karola de Longueval, hrabiego de Bucquoy, z pomocą miejscowej ludności podeszły pod miejscowość Netolice i podpaliły ją. Mansfeld wyruszył na pomoc, po czym zawrócił. Manewr ten spowodował rozczłonkowanie jego armii na kilka mniejszych oddziałów.

Mansfeld zaczął fortyfikować Záblatí, a jego armia została rozdrobniona.