Później wraz z rodziną osiadł w Przemyślu. W okresie zaboru austriackiego podjął pracę w c. k. służbie sądowniczej i od około 1856 do około 1873 pracował na stanowisku zaprzysiężonego szacownika dla wyrobów introligatorskich przy C. K. Sądzie Obwodowym w Przemyślu•••••••••••••••. Od około 1867 do około 1875 był kontrolerem w Szpitalu Powszechnym w Przemyślu (do około 1870 w charakterze pomocniczym)•>••••••. W 1860 uczestniczył w deputacji do cesarza Franciszka Józefa I jako poseł miasta Przemyśla „do tronu”. Od około 1870 do około 1874 zasiadał w zarządzie Funduszu Pożyczkowego dla Przemysłowców i Rękodzielników (zał. 1860), od około 1871 był członkiem komitetu tegoż••.
Około 1875 zakończył czynną pracę, a podczas posiedzenia III kadencji Sejmu Krajowego Galicji we Lwowie 24 marca 1876 ogłoszono jego petycję o odprawę lub zapomogę. We Lwowie pomagał synowi, ks. Zygmuntowi Gorazdowskiemu w działalności charytatywnej – prowadził założony przez duchownego internat dla studentów przy ul. Maurycego Mochnackiego.
Zmarł 14 maja 1903 we Lwowie w wieku 90 lat w domu swojego syna, ks. Zygmunta Gorazdowskiego, proboszcza parafii św. Mikołaja.