Być może między kamieniami i korzeniami drzew urządza sobie jamy, ale należy to traktować jako spekulacje.
Pokarmem zwierzęcia mogą być niewielkie owady, które znaleziono w żołądku zbadanego osobnika, czy też małe ssaki bądź kraby, krewetki, ryby i płazy bezogonowe.
Zagrożenia i ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) szacuje liczbę dorosłych kunołaźców czarno-białych na 9500 zwierząt, chociaż pewne szacunki mówiły o 19 tys.; gdyby zagęszczenie wynosiło ok. 1 osobnik na km², bardziej prawdopodobne jest jednak, że rzeczywista wartość jest dwukrotnie mniejsza. Całkowita liczebność dalej spada.
IUCN zauważyła istnienie gatunku w 1994, nie mogąc jeszcze przyznać mu statusu innego niż nieokreślony. W 1996 zaklasyfikowała go jako gatunek narażony na wyginięcie, co powtórzyła w 2008 i następnie w 2015. Decyzję uzasadniono liczebnością, zasięgiem i jego rozczłonkowaniem, a także prognozami spadku populacji o przynajmniej 10% przez następne trzy pokolenia.