U wybrzeży Belize, na obszarze rafy koralowej, żyje populacja zagrożonych wyginięciem manatów karaibskich, która liczy od 300 do 700 osobników i jest uznawana za największą na świecie. W celu ochrony tych zwierząt w 1991 roku rząd Belize powołał Specjalną Strefę Rozwoju Manatów, która obejmuje 115 tysięcy akrów (ponad 450 kilometrów kwadratowych) terenu o zróżnicowanym charakterze, w tym lasy namorzynowe, laguny i nabrzeżaPariser, str. 283.
Historia Badania na wybrzeżu Belize oraz okolicznych wyspach wykazały, że rafa koralowa była użytkowana już 2 500 lat temu przez prekolumbijskich Majów. Lud ten czerpał korzyści z istnienia rafy głównie poprzez rozwój rybołówstwa. Od IV wieku p.n.e. do X wieku n.e. na wyspach w okolicy wybrzeży Belize przeprowadzano także uroczystości oficjalne oraz pochówki. W wyniku upadku cywilizacji Majów rafa koralowa przestała być obiektem zainteresowania amerykańskich ludów i pozostała nienaruszona aż do przybycia do Ameryki Europejczyków.