Pete Herman, właśc. Peter Gulotta (ur. 12 lutego 1896 w Nowym Orleanie, zm. 13 kwietnia 1973 tamże) – amerykański bokser, były zawodowy mistrz świata kategorii koguciej.
Pochodził w rodziny włoskich imigrantów. W wieku dwunastu lat pracował jako pucybut. wówczas ze swym przyjacielem Eddiem Coulonem zaczął trenować boks. Gdy Coulon podpisał kontrakt zawodowy, Herman uczynił to samo. Swą pierwszą walkę we wrześniu 1912 zremisował z Coulonem.
Wygrywał większość pojedynków bokserskich i zyskał wkrótce reputację wyróżniającego się pięściarza wagi koguciej. 30 czerwca 1914 stoczył 10-rundową walkę no decision z ówczesnym mistrzem świata tej kategorii Kidem Williamsem, którą zdaniem prasy przegrał. W następnej walce 13 września wygrał z byłym mistrzem świata Eddiem Campim. 15 listopada tego roku Frankie Burns pokonał go przez techniczny nokaut w 13. rundzie. Była to jedyna porażka przed czasem w całej karierze Hermana.
Herman kontynuował serię zwycięskich pojedynków i 7 lutego 1916 w Nowym Orleanie ponownie zmierzył się z Kidem Williamsem w walce o tytuł mistrza świata. Tym razem po 20 rundach orzeczono remis. Następną walkę Herman stoczył z Lewem Tendlerem.