Korzystając z okazji Ettore Maria Fizzarotti nakręcił film muzyczny pod tym samym tytułem, a sama piosenka zyskała popularność również za granicą: w Hiszpanii (pod tytułem „Ninguno me puede juzgar”) i we Francji („Baisse un peu la radio” w wykonaniu Dalidy). W tym samym roku Caselli nagrała „Tutto nero” (cover piosenki „Paint it black” zespołu The Rolling Stones), wygrała Festivalbar z piosenką „Perdono”, natomiast piosenka „L’uomo d’oro”, pochodząca z tego samego co „Perdono” singla, zajęła czwarte miejsce w konkursie Un disco per l’estate; jej sukces stał się pretekstem dla Fizzarottiego do nakręcenia kolejnego filmu muzycznego (pod tym samym tytułem). Wkrótce na rynku ukazał się wspólny album Caselli i amerykańskiego zespołu We Five, zatytułowany Caterina meets the We Five oraz jej własny, debiutancki album Casco d’oro, zawierający takie przeboje jak „Puoi farmi piangere” (cover „I put a spell on you”) czy „È la pioggia che va”. thumb|Caterina Caselli (1967) W 1967 roku Caselli zaprezentowała na Festiwalu w San Remo piosenkę „Il cammino di ogni speranza”, wykonaną w parze z duetem Sonny & Cher, a później takie piosenki jak: „Sono bugiarda” (cover „I’m a Believer” zespołu The Monkees) i „Diamoci del tu” (wspólnie z Giorgio Gaberem).