Wydała też album Diamoci del tu, noszący ten sam tytuł, co program telewizyjny w odcinkach, prowadzony przez nią wspólnie z Giorgio Gaberem między marcem a kwietniem 1967 roku. Na albumie znalazło się, między innymi, kilka piosenek napisanych przez Francesco Gucciniego: „Dio è morto”, „Per fare un uomo”, „Incubo N° 4” i „Le biciclette bianche”. W 1968 roku nagrała kolejne piosenki: „Il volto della vita” (cover „The days of Pearly Spencer” Davida McWilliamsa), z którą wygrała konkurs Cantagiro, „L’orologio” (z którą uczestniczyła w konkursie Un disco per l’estate), “Insieme a te non ci sto più” (napisaną przez Paolo Conte) i „Il carnevale”.
W 1969 roku wystąpiła na Festiwalu w San Remo w parze z Johnnym Dorellim wykonując piosenkę „Il gioco dell’amore”. Wystąpiła w kilku filmach: Io non protesto, io amo, Quando dico che ti amo (oba z 1967; ten drugi z udziałem takich gwiazd jak: Jimmy Fontana, Lucio Dalla, Enzo Jannacci i Tony Renis) i Non ti scordar di me (1968). Z kolei jej piosenka „Cento giorni” znalazła się na ścieżce dźwiękowej filmu Mózg (1969, w reżyserii Gérarda Oury).