Od grudnia 1960 do śmierci w 1964 był prezesem Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego. Po objęciu tej funkcji został w 1961 przeniesiony z Katedry Pedagogiki WFH UAM, którą przekazał Stanisławowi Kowalskiemu, do Katedry Pedagogiki Ogólnej na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Organizował pracę nauczycieli nad reformą szkolną z 1961. W styczniu 1963 został wybrany członkiem Komitetu Nauk Pedagogicznych i Psychologicznych Polskiej Akademii Nauk, a w grudniu 1963 powołany na kierownika Zakładu Teorii Wychowania w Katedrze Pedagogiki Ogólnej WP UW.

W 1947 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Członek Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu, przewodniczący Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Poznaniu w 1958Trybuna Robotnicza, nr 4 (4350) 7 stycznia 1958 roku, s. 2.. Przewodniczący Rady Przyjaciół Harcerstwa Ziemi Wielkopolskiej, członek Prezydium Centralnej Rady Związków Zawodowych. Należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, był członkiem Komitetu Miejskiego i w latach 1956–1962 Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu, gdzie przewodniczył Komisji Oświaty i Nauki. W 1961 został posłem na Sejm PRL III kadencji z okręgu nr 60 Ostrów Wielkopolski, zmarł w trakcie kadencji.