Kinderseele (z niem. „dusza dziecka”) – opowiadanie autorstwa Hermanna Hessego powstałe na przełomie lat 1918 i 1919, kiedy autor miał 41 lat. W tamtym czasie Hesse mieszkał w szwajcarskim Bernie, do którego wyemigrował po śmierci ojca w 1916 roku, podczas poważnej choroby żony i jednego z trzech synów pisarza. Sam Hesse poddany był wówczas leczeniu psychiatrycznemu. Opowiadanie Kinderseele zostało opublikowane w listopadzie 1919 roku na łamach pisma Die deutsche Rundschau jako dzieło Emila Sinclaira (pseudonim literacki Hessego). Następnie zostało wydane już pod nazwiskiem autora w antologii Klingsors letzter Sommer w roku 1920. Tytuł opowiadania stał się również tytułem całego zbioru noweli i opowiadań Hessego.
Treść Pewnego dnia jedenastoletni Emil Sinclair (Hermann Hesse) wraca ze szkoły do domu. Ponieważ nikogo nie ma w mieszkaniu, idzie na górę do pokoju ojca i kradnie z ojcowskiej komody słodkie suszone figi. Chłopiec sam nie może uwierzyć w to, co zrobił. Choć dręczą go wyrzuty sumienia i ciągle myśli o swoim czynie, nie przyznaje się do niego przed ojcem. Po wspólnym posiłku chłopiec tłumaczy swoje dziwne zachowanie bólem głowy i udaje się do swojego pokoju. Nie przestaje jednak rozmyślać nad swoim czynem. W pewien sposób życzyłby sobie nawet, by jego ojciec sam odkrył wreszcie ten występek.