Podczas wyprawy Irvine dokonał kluczowych ulepszeń profesjonalnie zaprojektowanych aparatów tlenowych, znacząco poprawiając ich funkcjonalność, lekkość i wytrzymałość. Odpowiadał również za konserwację aparatów fotograficznych, łóżek polowych, kuchenek Primus oraz wielu innych urządzeń.
Na początku czerwca wyprawa podjęła dwie nieudane próby zdobycia szczytu. Pozostała już tylko jedna szansa przed nadejściem letniego monsunu, który przynosił obfite opady śniegu i czynił dalszą wspinaczkę zbyt niebezpieczną. Ostatnią próbę miał podjąć najbardziej doświadczony wspinacz ekspedycji – George Mallory. Ku zaskoczeniu pozostałych uczestników wybrał on 22-letniego, mało doświadczonego Irvine’a zamiast starszego i bardziej obytego w górach Noela Odella. Znaczącą rolę w tej decyzji odegrały umiejętności Irvine’a związane z obsługą sprzętu tlenowego.
Mallory i Irvine rozpoczęli wspinaczkę z Przełęczy Północnej (North Col) 6 czerwca. Pod koniec następnego dnia dotarli do Obozu VI, założonego wcześniej przez Edwarda Nortona i Howarda Somervella, na wysokości 8138 m n.p.m. Był to ostatni dwuosobowy obóz, z którego planowali ostateczny atak szczytowy.