Bergische Stahlindustrie typ I, II i III – grupa 38 tramwajów silnikowych dostarczona do Poznania w latach 1897-1902. Wszystkie wagony wyprodukowało przedsiębiorstwo Bergische Stahlindustrie, a aparaturę elektryczną dostarczyła berlińska firma Union Elektrizitäts Gesellschaft. Napęd początkowo stanowiły silniki GE800 o mocy 15 KM – pojedynczy w typie I i początkowo w typie II, lub montowane parami w typie II montowanym w Poznaniu i typie III. Poszczególne typy różniły się natomiast konstrukcją pudeł. Były to pierwsze poznańskie tramwaje elektryczne, które początkowo, od 6 marca 1898 kursowały pojedynczo, jednak po próbach prowadzonych od 18 kwietnia, a liniowo od 19 maja 1898 w dwuwagonowych pociągach. Rolę wagonu doczepnego pełnił przebudowany wagon tramwaju konnego. Począwszy od 1921 do 1928 roku we wszystkich trzech typach rozpoczęto montowanie na pomostach przeszklonych ścian czołowych oraz hamulcy elektrodynamicznych.