Typ I mały|Odbudowany wagon typu I w składzie z doczepą typu CW Grupa 15 wagonów dostarczona do Poznania w latach 1897-1898. W zewnętrznej budowie cechą charakterystyczną były trzy łukowato wykończone przy górnej krawędzi okna. We wnętrzu, pod ścianami znajdowały się ławki, posiadające łącznie 16 miejsc siedzących. Kolejnych 12 osób mogło zajmować miejsca stojące na odkrytych pomostach. Tramwaje otrzymały numery taborowe od 1-15. W 1909 roku dokonano pierwszej modyfikacji polegającej na zamontowaniu drugiego silnika. W 1923, prawdopodobnie wagon nr 1, został przebudowany na wagon ciężarowy nr 302. Zdemontowano w nim przedział pasażerski, montując drewnianą skrzynię ładunkową z opuszczanymi burtami, stanowisko motorniczego umieszczono na odkrytym pomoście, a odbierak prądu na stalowej konstrukcji w kształcie trapezu wykonanej z prętów. W 1925 zaczęto wycofywać wagony tego typu z ruchu, przebudowując je następnie na wagony doczepne. Przy tej przebudowie wydłużano i zamykano pomost, demontowano aparaturę elektryczną i wszystkie ścianki działowe zostawiając ławki dla pasażerów pod oknami. Tak przebudowane wagony stwarzały wrażenie dużej przestrzeni, stąd ich przydomek "stodoła" lub "zeppelin". W 1925 powstał jeden tego typu wagon, na bazie pojazdu nr 2 (nowy numer 171).